เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 648 กลิ่นอายของศาสตราเซียน
ตอนที่ 648 กลิ่นอายของศาสตราเซียน……
ยามค่ำคืนของทุ่งหญ้า อุณหภูมิลดต่ำลงอย่างฉับพลัน ลมหายใจที่พ่นออกมากลายเป็นน้ำแข็ง
ส่วนทางเหนือขึ้นไปอีก พื้นที่อันกว้างใหญ่ไพศาลซึ่งกินอาณาบริเวณประมาณหนึ่งส่วนครึ่งของเป่ยอวี้ คือทุ่งน้ำแข็งอันหนาวเหน็บทารุณที่ปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็งตลอดทั้งปีและไร้รอยเท้าผู้คน นั่นคือเขตมรณะที่แม้แต่ผู้คนมากมายก็ไม่กล้าย่างกรายเข้าไปง่ายๆ ทว่าก็เป็นดินแดนมงคลของผู้บำเพ็ญเพียรไม่น้อยเช่นกัน
“ทิวทัศน์ของเป่ยอวี้ ช่างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริงๆ” เย่ฉางชิงสูดลมหายใจเอาอากาศอันเย็นสดชื่นและเจือกลิ่นหอมของใบหญ้าเข้าไปเต็มปอด
ในเมื่อก้าวเข้าสู่เขตแดนของเป่ยอวี้แล้ว จิ่นหลีจึงขยับความคิด นำหยกบันทึกสื่อสารข้ามเขตแดนที่แกะสลักลวดลายเมฆชิ้นนั้นออกมาจากศาสตราอาคมเก็บของ