เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 627 ข้าคิด ฉะนั้นข้าจึงมีอยู่
ตอนที่ 627 ข้าคิด ฉะนั้นข้าจึงมีอยู่……
ความรู้สึกของการถือกำเนิดใหม่ที่ทัณฑ์มรณะนำพามายังมิทันตกตะกอน “บรรยากาศ” อันยาวนานยิ่งกว่า ไร้รูปร่างยิ่งกว่า ทว่าแทรกซึมไปในทุกตารางนิ้วของกาลอวกาศ ก็เข้าปกคลุมเย่ฉางชิงอย่างเงียบเชียบ
ไม่มีการสลับเปลี่ยนฉากอย่างรุนแรง ไม่มีการช่วงชิงพลังไปอีกครั้ง
เขายังคงยืนหรือจะเรียกว่าลอยตัวอยู่ใต้เมฆทัณฑ์สวรรค์แห่งเทือกเขาพฤกษามาร ทว่าสรรพสิ่งรอบกายกลับเริ่มเกิด “ความเปลี่ยนแปลง” อย่างเชื่องช้าและไม่อาจย้อนกลับได้
เริ่มจากการเลือนหายไปของสุ้มเสียง
เสียงคำรามกึกก้องของเมฆทัณฑ์สวรรค์แต่เดิม เสียงครางต่ำของพลังงานจากการที่สี่บรรพชนผู้ยิ่งใหญ่สะกดข่มห้วงมิติซึ่งพอได้ยินแว่วมาจากที่ไกลๆ กระทั่งเสียงแผ่วเบาของสายลมที่พัดผ่านผืนดินไหม้เกรียม……