กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 587 วันแล้ววันเล่า
ตอนที่ 587 วันแล้ววันเล่า...
วันคืนริมลำธารวิญญาณ จึงได้ล่วงเลยผ่านไปอย่างหวานชื่นไร้ซึ่งความเขินอายเช่นนี้เอง
ในขุนเขาไร้กาลเวลา การบำเพ็ญเพียรไร้ซึ่งปีเดือน
สำหรับเย่ฉางชิงและจิ่นหลีแล้ว เส้นแบ่งระหว่างกลางวันและกลางคืนค่อยๆ เลือนรางลง การผลัดเปลี่ยนของหมู่ดาวและแสงอรุณ เป็นเพียงฉากหลังสำหรับปรับจังหวะการกำหนดลมหายใจเข้าออกเท่านั้น
การไหลผ่านของกาลเวลา แปรเปลี่ยนเป็นการตกผลึกของตบะทีละน้อย และความอบอุ่นที่ค่อยๆ เพิ่มพูนขึ้นทีละนิดในยามที่อยู่เคียงข้างกัน
เย่ฉางชิงเริ่มต้นภารกิจใหญ่ในการ “ย่อยสลาย” ของตนเอง