เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 547 ที่พำนักชั่วคราว
ตอนที่ 547 ที่พำนักชั่วคราว……
คำเชิญของเซวียนหยวนซั่วนั้นชัดเจนเป็นรูปธรรมยิ่งกว่าหัวหน้าองครักษ์ผู้นั้น ทั้งยังชี้ให้เห็นถึงประโยชน์ของการ “ทำความเข้าใจโลกหล้าในยุคปัจจุบัน” ท่าทีนอบน้อมทว่าไม่เสียเกียรติภูมิขององค์ชาย เรียกได้ว่าให้เกียรติและเปิดทางลงให้อย่างเต็มที่
ชิงเยว่ครั้นได้ยินดังนั้น ก็มิได้ตอบรับในทันที
ดวงตาสีฟ้าอมขาวของนางยังคงสงบนิ่ง ทว่าความสับสนเลือนรางที่ซ่อนอยู่ส่วนลึกกลับดูราวกับจะเข้มข้นขึ้นอีกเล็กน้อย
ที่พำนักหรือ? ราชวงศ์เทพหรือ?
ถ้อยคำเหล่านี้สำหรับนางแล้ว ล้วนเป็นคำศัพท์ที่แปลกหน้าโดยสิ้นเชิง
นางกระทั่งผืนแผ่นดินที่เหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้านี้มีรูปร่างหน้าตาเช่นไรก็ยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำ
ความเงียบงันเข้าปกคลุม
บนทุ่งน้ำแข็งมีเพียงเสียงสายลมที่พัดผ่านซากปรักหักพังหวีดหวิว กับสายตานับไม่ถ้วนที่กลั้นหายใจตั้งสมาธิจับจ้องมองมา