เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 542 ลืมตาตื่น
ตอนที่ 542 ลืมตาตื่น……
ผู้บำเพ็ญเพียรส่วนหนึ่งที่เดิมทีนั่งบำเพ็ญเพียรอยู่บนเบาะรองนั่งสมาธิ ทำเพียงเหลือบมองเขาอย่างรำคาญใจแวบหนึ่ง แล้วก็หลับตาลงอีกครั้ง ไอเย็นพวยพุ่งโอบล้อมรอบกาย เห็นได้ชัดว่าไม่ใส่ใจคำเตือน และยังคงจมดิ่งอยู่กับการบำเพ็ญเพียรของตนเองต่อไป
สำหรับพวกเขาแล้ว ทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้สงบสุขไร้เรื่องราวมานานถึงสามพันปี ความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยบริเวณขอบเขตอาจเป็นเพียงความผันผวนตามธรรมชาติ ไยต้องตื่นตูมเกินกว่าเหตุด้วยเล่า?
โอกาสที่จะได้รู้แจ้งมหาเต๋าแห่งเหมันต์ ณ ที่แห่งนี้หาได้ยากยิ่ง มีหรือจะยอมละทิ้งไปเพียงเพราะความเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ?
ส่วนผู้บำเพ็ญเพียรอีกกลุ่มหนึ่ง ดูเหมือนจะเข้าสู่สภาวะรู้แจ้งเต๋าระดับลึกไปแล้วจริงๆ จึงทำหูทวนลมต่อเสียงจากภายนอก และยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง
บรรดาผู้มาเยือนที่ตั้งใจมาเที่ยวชมเพียงอย่างเดียว ครั้นเห็นดังนั้นส่วนใหญ่ต่างรู้สึกหมดสนุก