เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 520 ฆ่าจนตาแดงก่ำแล้ว
......
ทว่า... เขาจะไปเทียบกับเย่ฉางชิงได้อย่างไร?
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่กระแสปั่นป่วนแห่งความโกลาหลอันสับสนวุ่นวายนี้ แม้จะมีแสงพิสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากศาสตราอาคมหยกหรูอี้ชิ้นก่อนหน้าคอยคุ้มครองกายและติดต่อกับพวกพ้อง ทำให้ไม่พลัดหลงกันในทันทีก็ตาม
ทว่าจิตสัมผัสกลับถูกขัดขวางอย่างหนัก การรับรู้ทิศทางสูญสิ้นไปโดยสมบูรณ์ ประดุจแมลงวันหัวขาด ทำได้เพียงบินวนไปวนมาและฝ่าฟันไปอย่างยากลำบากในขอบเขตที่จำกัด หากคิดจะระบุตำแหน่งอย่างแม่นยำท่ามกลางความโกลาหลไร้ขอบเขตนี้ ย่อมไม่ต่างอะไรกับการงมเข็มในมหาสมุทร
ทว่าเย่ฉางชิงกลับยังคงรักษาความระมัดระวังอย่างถึงที่สุดเอาไว้เสมอ
เขาถอยห่างออกมาจากตำแหน่งเดิมนานแล้ว ยามนี้อยู่ห่างจากพวกหวังฮั่วเถิงเป็นระยะทางพอสมควร
ระยะทางนี้สำหรับเขาแล้ว อาศัย【กลมกลืนบรรพกาล】ย่อมสามารถมองข้ามไปได้ และสำหรับศาสตราจักรพรรดิกับคัมภีร์จักรพรรดิที่มีสติปัญญาวิญญาณแล้ว การข้ามผ่านก็มิใช่เรื่องยากเย็นอันใด