กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 420 สวะแห่งตงไห่
......
ทว่าผลลัพธ์ยังคงน่าอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกดังเดิม
แสงสีทองโลหิตบนกระดองเต่าชิ้นนั้นไหลเวียนเพียงเล็กน้อย กระทั่งไม่มีความผันผวนรุนแรงนัก
หางมังกรเจียวฟาดกระแทกลงบนกระดองเต่าอย่างรุนแรง ทว่าเสียงที่ดังขึ้นกลับมิใช่เสียงกระดูกหักเส้นเอ็นขาดอันทึบหนัก แต่เป็นเสียงก้องกังวานทุ้มต่ำประดุจระฆังยักษ์และกลองใหญ่ถูกตีกระหน่ำ
“ตึง”
พลังสะท้อนกลับอันน่าสะพรึงกลัวส่งผ่านมา เซินหลานรู้สึกเพียงหางเจ็บปวดรวดร้าวและชาหนึบ เกล็ดอันแข็งแกร่งที่ปกคลุมอยู่ด้านบนถึงกับปริแตกออกหลายเกล็ดจนมีเลือดซึมออกมา
ในใจของเขาตื่นตระหนกสุดขีด อาศัยแรงสะท้อนถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็ว จ้องมองมนุษย์กระดองเต่าที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงผู้นั้นด้วยแววตาหวาดระแวงไม่แน่ใจ