เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 407 ฝูงมารร่ายรำอย่างบ้าคลั่ง
ตอนที่ 407 ฝูงมารร่ายรำอย่างบ้าคลั่ง......
ค่ำคืนนั้น เมืองเทียนเซียงสว่างไสวไปด้วยโคมไฟวิจิตรตระการตา เสียงขลุ่ยแคนและบทเพลงเริ่มดังขับขาน ทั่วทั้งเมืองราวกับแปรเปลี่ยนจากความเปิดเผยตรงไปตรงมาในยามกลางวัน จมดิ่งลงสู่ห้วงฝันอันเมามายที่ปลดปล่อยและเคลิบเคลิ้มยิ่งกว่าในยามราตรีอย่างสิ้นเชิง
สุ้มเสียงชวนคลุมเครือนานาชนิดที่ลอยลอดเข้ามาจากนอกหน้าต่างไม่เพียงไม่หยุดลง ทว่ากลับยิ่งชัดเจนและเหิมเกริมไร้ความเกรงกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ ถักทอประสานกันกลายเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็น เข้าปกคลุมทุกซอกทุกมุม
เย่ฉางชิงและจิ่นหลีไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่ได้โอบกอดกันนั่งอยู่ตรงขอบตั่งผ้าไหมขนาดกว้างใหญ่ตัวนั้น
ภายใต้แสงไฟอันงดงามชวนเคลิบเคลิ้มและกลิ่นหอมเย้ายวนที่โอบล้อมอยู่นั้น ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับเป็นไปตามครรลองอย่างสมเหตุสมผล