เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 คล่องแคล่วจนน่าปวดใจ
ตอนที่ 387 คล่องแคล่วจนน่าปวดใจ......
เมื่อเทียบกับบรรยากาศอันเข้มงวดและคึกคักในคราวก่อนที่มาสอดแนม ยามนี้เขาเทพหลุนหุยกลับดูเงียบเหงาและอ้างว้างลงไปไม่น้อยเลยทีเดียว
ประตูสำนักอันยิ่งใหญ่ตระการตายังคงตั้งตระหง่าน ทว่าจำนวนศิษย์ที่เดินลาดตระเวนไปมากลับลดน้อยลงอย่างฮวบฮาบ อีกทั้งส่วนใหญ่ยังดูซังกะตายไร้เรี่ยวแรง
กระทั่งกลุ่มตำหนักบริเวณเชิงเขาที่จัดไว้เป็นที่พำนักของเครือญาติระดับสูงในลัทธิ ความอึกทึกครึกโครมและกลิ่นอายความมีชีวิตชีวาในวันวานก็เลือนหายไปกว่าครึ่ง เรือนพักหลายแห่งว่างเปล่า อบอวลไปด้วยบรรยากาศอันเงียบเหงาราวกับผู้คนอพยพหนีหายไปจนหมดสิ้น
มีเพียงม่านแสงพิทักษ์ลัทธิขนาดมหึมาที่ครอบคลุมเขาเทพเอาไว้เท่านั้น ที่ยังคงหมุนเวียนอย่างเชื่องช้า บ่งบอกว่าสถานที่แห่งนี้มิได้ไร้การป้องกันเสียทีเดียว