เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 378 ง้าวหักสะบั้น
ตอนที่ 378 ง้าวหักสะบั้น......
สายลมโกรกพัดหวีดหวิวผ่านไป ส่งเสียงสะท้อนดัง “อู้ๆ” ก้องกังวานอยู่ภายในโถงตำหนักที่ว่างเปล่าโล่งโจ้งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เย่ฉางชิงยืนอยู่ตรงกึ่งกลาง มองซ้ายแลขวาเงยหน้าก้มมองอย่างยังรู้สึกไม่เต็มอิ่ม เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นเรียบมันดัง “ตึกตัก” ฟังดูชัดเจนเป็นพิเศษ
“จิ๊ สะอาดเอี่ยมจริงๆ......” เขาลูบคาง กระทั่งเงยหน้าขึ้นมองหลังคาและเสาขื่อที่มีโครงสร้างประณีตวิจิตรและมีอักขระไหลเวียนอยู่รางๆ “จะว่าไปแล้ว หอคลังสมบัติทั้งหลังนี้ ดูเหมือนตัวมันเองจะเป็นสมบัติมิติที่ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย? วัสดุเหล่านี้ กรรมวิธีการหลอมสร้างเหล่านี้......”
ทว่าในเวลานี้ก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น
เจ้าของหอแห่งนี้คือบรรพชนเสินเซียว ตบะบรรลุถึงขั้นตัดเต๋าจุดสูงสุดแล้ว การที่จิ่นหลีสามารถทำให้แสงวิญญาณของหอแห่งนี้หม่นลงโดยไม่ถูกเขาสัมผัสได้ในทันที ก็นับเป็นขีดจำกัดสูงสุดแล้ว