เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 แดนลับท่ามกลางเมฆอัสนี
......
สตรีชราท่าทางงกเงิ่นมือถือไม้เท้าหัวอสรพิษผู้หนึ่งถึงกับหัวเราะเสียงแหบพร่าพลางเอ่ยขึ้นว่า “ผู้ดูแลหวังมิต้องกล่าวอันใดมากความ ในเมื่อหญิงชราเช่นข้าและคนอื่นๆ มาถึงที่นี่แล้ว ย่อมไม่นำพาเรื่องความเป็นความตายมาตั้งแต่ต้น เรื่องราวเบื้องหลังล้วนจัดการไว้เรียบร้อยหมดแล้ว ลูกหลานย่อมมีวาสนาของลูกหลานเอง”
“การเดินทางครั้งนี้หากสามารถเสาะหาวาสนาได้สักเสี้ยวหนึ่ง ก็ถือเป็นโชคจากสวรรค์ แต่หากโชคร้ายต้องร่วงหล่นดับสูญอยู่ภายในนั้น ก็เป็นเพียงลิขิตแห่งชะตากรรมเท่านั้น”
“เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร เดิมทีก็คือการฝืนลิขิตฟ้าก้าวเดิน เป็นตายอยู่ที่ชะตา วาสนาบรรดาศักดิ์อยู่ที่ฟ้าลิขิต จะสามารถคว้าจับวาสนาอันน้อยนิดนั้นไว้ได้หรือไม่ ก็ต่างอาศัยความสามารถของตนเท่านั้น”
“ยายเฒ่าอสรพิษกล่าวได้ถูกต้องนัก!”
“เป็นไปตามหลักการนี้จริงๆ!”
“ผู้ดูแลหวัง เชิญมุ่งหน้าต่อไปเถิด!”
ผู้คนไม่น้อยต่างพากันส่งเสียงเห็นพ้อง แววตาแน่วแน่ ทั้งยังแฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวราวกับยอมทุ่มสุดตัว