เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 ธาตุไฟเข้าแทรก
...
ยามราตรี เย่ฉางชิงกับจิ่นหลีเดินเที่ยวชมรอบเมืองวั่งกู่คร่าวๆ รอบหนึ่ง
ตลาดกลางคืนของที่นี่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวไปอีกแบบ นอกจากแผงขายของเก่าโบราณที่ไม่มีวันปิดไฟแล้ว จุดเด่นที่สุดก็คือสายลมยามค่ำคืนที่พัดโหมกระหน่ำ
ลมกรรโชกแรงพัดผ่านตัวเมืองโดยไร้สิ่งกีดขวาง พัดพาธงทิวสะบัดดังพรึ่บพรั่บ ชายเสื้อของผู้คนปลิวไสว
ว่ากันว่านี่คือสิ่งที่เมืองวั่งกู่จงใจกระทำ โดยมิได้ให้มหาค่ายกลป้องกันปิดกั้นกระแสลมภายนอกเมืองจนหมดสิ้น ด้วยเหตุนี้เอง สัดส่วนของผู้บำเพ็ญเพียรที่ฝึกฝนเคล็ดวิชาธาตุวายุภายในเมือง จึงสูงกว่าสถานที่อื่นอย่างมาก
นอกจากลมแรงแล้ว ท้องฟ้ายามราตรีของที่นี่ก็กระจ่างใสยิ่งนัก หมู่ดาวเต็มท้องฟ้าราวกับเอื้อมมือถึง แสงดาราอันเจิดจรัสสาดส่องลงมา อาบไล้ทั่วทั้งเมืองให้สว่างไสวสลัวราง แทบไม่จำเป็นต้องใช้แสงสว่างเพิ่มเติมเลยแม้แต่น้อย