เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 เก็บกวาดของจากศพ
......
“เป็นไปได้อย่างไร?! เจ้าเพิ่งจะเข้าสู่ขอบเขตข้ามทัณฑ์สวรรค์เท่านั้น!” เซวี่ยเหอจื่อยิ่งสู้ก็ยิ่งตื่นตระหนกในใจ เขาพบว่าตนเองถูกอีกฝ่ายกดดันอย่างสมบูรณ์แบบเสียแล้ว
ทั้งพละกำลัง ความเร็ว ปฏิกิริยาตอบสนอง กระทั่งการประยุกต์ใช้กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน ล้วนเหนือกว่าเขาไปไกลลิบ
“นี่มันเคล็ดวิชาอะไรกัน! เจ้าเป็นตัวประหลาดอะไรกันแน่!” เซวี่ยเหอจื่อหน้าถอดสีด้วยความตกใจสุดขีด จิตเต๋าเริ่มสั่นคลอน
“เจ้าลองเดาดูสิ!” เย่ฉางชิงยิ้มโดยไม่ตอบคำถาม สองมือประกบเข้าหากัน เปลวเพลิงสีม่วงแดงเต็มท้องฟ้าพลันก่อกำเนิดขึ้นกลางความว่างเปล่า อุณหภูมิอันร้อนแรงแผดเผาจนทะเลสาบโลหิตเดือดพล่านระเหยเป็นไอ ทะเลเพลิงม้วนตัวโหมกระหน่ำเข้าใส่
เซวี่ยเหอจื่อตกอยู่ในสภาพทุลักทุเลอย่างยิ่ง ใช้วิชาหลบหนีโลหิตหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง อาภรณ์ไหม้เกรียม เส้นผมหงิกงอ
ฝูงชนที่เฝ้าชมการต่อสู้อยู่ต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง