เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 313 รีบเปิดรับจิตใจให้ว่างเปล่าโดยเร็ว
......
แลเห็นจิ่นหลีที่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านข้างมาโดยตลอดและมีแววตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่ในมือของนางมีแผ่นหยกปรากฏขึ้นมาแผ่นหนึ่ง ดูเหมือนจะไปสัมผัสโดนกลไกบางอย่างเข้าโดยบังเอิญ
ยังไม่ทันที่หยวนเสี่ยวและฉวีเหนียนจะได้ตั้งตัว พื้นที่ว่างกลางตำหนักศิลาก็พลันสว่างวาบขึ้นด้วยวงแหวนค่ายกลสีทองวงหนึ่ง
ท่ามกลางรัศมีแสงของค่ายกล ร่างเงาเสมือนโปร่งแสงของชายวัยกลางคนผู้หนึ่งสวมชุดยาวแบบมาตรฐานสีขาวนวลตา รูปแบบเรียบง่ายโบราณ ที่ปลายแขนเสื้อปักลวดลายเมฆอันเป็นสัญลักษณ์ของแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชาง ค่อยๆ ควบแน่นก่อตัวเป็นรูปร่างขึ้นมาอย่างช้าๆ
ใบหน้าของร่างเงาเสมือนนั้นเลือนรางไม่ชัดเจน ทว่ารูปร่างสูงโปร่งสง่าผ่าเผย แฝงไว้ด้วยแรงกดดันอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้บำเพ็ญเพียรระดับสูง
“หืม?” จิ่นหลีมองดูร่างเงาเสมือนนี้ ส่งเสียงอุทานเบาๆ ในลำคอ คิ้วเรียวขมวดมุ่น ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดถึงสิ่งใดอยู่