เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 เหตุประหลาดอุบัติขึ้นกะทันหัน
......
สายลมยามราตรีเย็นสบายสดชื่นเป็นพิเศษ พัดพาเอาไอน้ำชุ่มชื้นจากแม่น้ำอวี้ฉินมาด้วย ยามพัดผ่านแก้มให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกอยู่หลายส่วน
เมื่อไร้ซึ่งปีศาจปลาดุกตนนั้นแล้ว ไอน้ำเหล่านี้ก็ดูราวกับจะบริสุทธิ์สดชื่นขึ้นอีกหลายส่วน
เย่ฉางชิงเอนกายกึ่งนอนอยู่ท่ามกลางห้วงมิติที่มองไม่เห็น สองมือประสานรองไว้ใต้ศีรษะ ร่างกายล่องลอยเคลื่อนตัวไปตามสายลมเอื่อยอย่างช้าๆ สายตาเหลือบมองไปยังทิศทางของหมู่บ้านชิงเจี่ยวโดยไม่รู้ตัว ที่แห่งนั้นแสงไฟเริ่มหรี่ลงจนแทบดับหมดแล้ว หลงเหลือเพียงจุดแสงเรืองรองอันอบอุ่นประปรายไม่กี่จุด คาดว่าเสี่ยวเจี่ยวเอ๋อร์คงจะหลับไปแล้ว
“เฮ้อ” เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่หลายส่วน “เสี่ยวเจี่ยวเอ๋อร์นางรู้ความเกินไปจริงๆ หากยังไม่รีบจากมา พวกเราเกรงว่าจะตัดใจเดินจากมาไม่ได้จริงๆ แล้ว”