เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 บทเพลงชวีเยวี่ยที่รังแต่จะเพิ่มความกลัดกลุ้ม
......
เย่ฉางชิงพิเคราะห์มองเด็กหนุ่มอย่างละเอียด พลางพยักหน้าในใจเงียบๆ
เด็กหนุ่มผู้นี้แม้ว่ารูปร่างจะผอมบาง ทว่าโครงกระดูกสมส่วน บนท่อนแขนมีมัดกล้ามเนื้อปรากฏให้เห็นรางๆ เห็นได้ชัดว่าเกิดจากการตรากตรำทำงานหนักมาตลอดทั้งปี
กระดูกและเส้นเอ็นนับว่าไม่เลวเลยทีเดียว หากเดินในสายหลอมกายา เมื่อวันเวลาผ่านไป ย่อมมีโอกาสประสบความสำเร็จอยู่บ้าง
ทว่าเขากลับอับจนหนทาง จำต้องทุ่มเทความพยายามไปกับทฤษฎีดนตรีที่ดูเหมือนจะมีเกณฑ์ต่ำกว่า ทว่าแท้จริงแล้วอาจยากเย็นยิ่งกว่า...
เย่ฉางชิงทอดสายตามองลงไปยังชั้นล่างโดยไม่รู้ตัว บนท้องถนน เหล่าชาวบ้านที่กำลังโอบกอดเครื่องดนตรีนานาชนิดทั้งดีดและเป่า มีทั้งชายหญิงคนแก่และเด็ก แววตาของพวกเขา ดูเหมือนจะแฝงความปรารถนาและความใฝ่ฝันต่อการบำเพ็ญเซียนอยู่ไม่มากก็น้อย
ในฉับพลันนั้น เขาก็เข้าใจกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที