เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 เมืองชวีเยวี่ย
......
เย่ฉางชิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี ดึงข้อมือของจิ่นหลีไว้ ร่างทั้งสองร่อนลงสู่เบื้องล่างอีกครั้ง ประดุจใบไม้ร่วงสองใบที่พลิ้วไหวเบาหวิว ร่อนลงบนเส้นทางเล็กๆ อันเงียบสงบไร้ผู้คนนอกเมืองหลวงอย่างไร้สุ้มเสียง
เก็บงำกลิ่นอายเทพเซียนทั่วร่างจนหมดสิ้น ดูราวกับนักเดินทางหนุ่มสาวธรรมดาสามัญที่สุดที่มีท่วงท่าสง่างามโดดเด่นกว่าคนทั่วไปเล็กน้อยเท่านั้น
สายตาของจิ่นหลีจับจ้องไปยังเมืองที่ถูกโอบล้อมไปด้วยเสียงดนตรีแห่งนั้นเช่นกัน ในดวงตาอันเย็นชาเรียบนิ่งฉายแววใคร่รู้สำรวจที่สังเกตเห็นได้ยากพาดผ่าน
แว่นแคว้นของปุถุชน ต่างก็มีวิถีแห่งการดำรงอยู่และความงดงามทางขนบธรรมเนียมเป็นของตนเอง
สถานที่แห่งนี้ใช้เสียงดนตรีเป็นชื่อเมือง นับว่ามีเอกลักษณ์โดดเด่นไม่ซ้ำใคร