เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 สุขสำราญไร้กังวล
......
ลำแสงสองสายแหวกผ่านฟากฟ้า ทิ้งเมืองหั่วซางและป่าหั่วซางอันคุ้นเคยไว้เบื้องหลังจนไกลลิบ
เย่ฉางชิงกับจิ่นหลีเหินเวหาเคียงบ่าเคียงไหล่ ชายอาภรณ์ปลิวไสว เส้นผมพลิ้วไหวไปตามสายลมเบาๆ
เย่ฉางชิงหันศีรษะไปมองจิ่นหลีที่อยู่ข้างกายเป็นระยะ ในแววตาเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนที่ไม่อาจละลายจางหาย
จิ่นหลีรับรู้ได้ถึงสายตาจับจ้องของเขา สองแก้มพลันแดงระเรื่อ ทว่ากลับมิได้หลบเลี่ยง เพียงซ่อนรอยยิ้มจางๆ เอาไว้ที่มุมปาก
จุดประสงค์ของการเดินทางครั้งนี้ นอกจากจะได้ดื่มด่ำกับโลกส่วนตัวของคนสองคนที่หาได้ยากยิ่ง และท่องเที่ยวไปในต้าฮวงอันกว้างใหญ่ไพศาลแปลกใหม่แล้ว สิ่งสำคัญอันดับสองก็คือการตามหาเศษหยกโบราณเซียนกระบี่ชิ้นอื่นๆ
จิ่นหลีขยับความคิดเพียงเล็กน้อย เศษหยกสีขาวนวลอุ่นชิ้นนั้นก็ลอยปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของนาง