กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ระดับเจ็ด!
......
ฝีเท้าของกาลเวลาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบ จุดเริ่มต้นของปีใหม่ค่อยๆ เคลื่อนผ่านไปอย่างเงียบงัน
ทว่าในโลกผู้บำเพ็ญเพียรแห่งนี้ มิได้มีบรรยากาศเทศกาลปีใหม่อันคึกคักครึกครื้นเช่นในโลกปุถุชน
สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรที่มักนับอายุขัยกันเป็นหลักร้อยปีพันปี การผลัดเปลี่ยนของปีเดือนเป็นเพียงเครื่องหมายอันแสนธรรมดาบนเส้นทางเต๋าอันยาวไกลเท่านั้น
หิมะในลานเรือนเล็กยังคงโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ทว่าความรุนแรงลดน้อยลงไปมากแล้ว เกล็ดหิมะบางเบาและโปรยปรายห่างๆ ราวกับว่าเทพเหมันต์เองก็รู้สึกเหน็ดเหนื่อยแล้วเช่นกัน
ม่านหิมะที่ปกคลุมฟ้าดินมาเนิ่นนานนี้ อีกไม่นานนักก็คงจะปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์แล้ว