เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 ขอบเขตตัดเต๋าขั้นกลาง
......
หลี่เสวียนเทียนจ้องมองใบหน้าของบุตรชายที่หมดสติไปอย่างสิ้นเชิงเพราะความเจ็บปวดแสนสาหัสและความหวาดกลัวสุดขีด บนใบหน้าซีดเผือดนั้นยังคงหลงเหลือความสับสนงุนงงและความไม่เข้าใจครั้งสุดท้ายอยู่
ไม่ได้! เป็นเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด!
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างแรง ฝืนกดข่มปราณโลหิตที่ปั่นป่วนรวมถึงจิตสังหารและความโกรธแค้นระทมทุกข์อันท่วมท้นเอาไว้
แววตาฉายแววดิ้นรนขัดแย้งวูบหนึ่ง ท้ายที่สุดก็ยังคงยกมือขึ้นทาบลงบนทรวงอกของหลี่อวี้ชาง
แสงศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่มหาศาลหลั่งไหลเข้าไปประดุจกระแสน้ำเชี่ยว ทว่าคราวนี้มิใช่การดึงแยกอีกต่อไป แต่เป็นการฟื้นฟูรักษา
เลือดเนื้อขยับประสานเข้าหากัน บาดแผลเลือนหายไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กระทั่งสาบเสื้อที่ถูกโลหิตย้อมจนแดงฉาน ภายใต้การห่อหุ้มของแสงศักดิ์สิทธิ์ก็กลับคืนสู่ความขาวสะอาดดุจใหม่ ราวกับฉากอันโหดเหี้ยมเมื่อครู่มิเคยเกิดขึ้นมาก่อน
ครั้นทำทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น เขาก็งอนิ้วดีดเบาๆ แตะลงบนหน้าผากของหลี่อวี้ชาง