เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 นี่มันไม่ถูกต้องกระมัง?
......
หลังจากอำลาวิกฤตอาวุธชีวภาพแห่ง “ราชันแห่งสุนัข” มาได้ เย่ฉางชิงก็จูงมือจิ่นหลี เดินลึกเข้าไปในเมืองเซียนเหรินตามถนนสายกว้างต่อไป
ยิ่งเดินลึกเข้าไปด้านใน รูปแบบสิ่งปลูกสร้างสองข้างทางแม้จะยังคงเน้นการก่อด้วยหินหยาบหรืออิฐดินดิบเป็นหลัก ทว่าเห็นได้ชัดว่าสูงใหญ่และเป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้นมาก ลดความรู้สึกเหมือนเพิงพักที่สร้างขึ้นอย่างลวกๆ ลงไปไม่น้อย
หากจะพูดถึงความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดเจนเพียงอย่างเดียว ก็คงจะเป็นบรรดาพ่อค้าแผงลอยข้างถนนที่แขวนป้ายประกาศค่าหัวและวางขาย “ของที่ริบมาจากศึก” แทบจะสูญหายไปจนหมดสิ้นแล้ว
สิ่งที่เข้ามาแทนที่ก็คือร้านค้านานาชนิดที่แขวนป้ายร้านอย่างเป็นทางการ แม้รูปแบบจะยังคงดูดุดันห้าวหาญ ทว่าอย่างน้อยก็ดูเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาบ้างแล้ว
ผู้คนที่สัญจรไปมาบนท้องถนน กลิ่นอายพลังก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบเชียบเช่นกัน
เมื่อเทียบกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับต่ำและคนต่างเผ่าพันธุ์ที่ผู้คนหลากหลายปะปนกันบริเวณใกล้ประตูเมือง กลิ่นอายพลังของคนที่นี่เห็นได้ชัดว่าล้ำลึกและเก็บงำมิดชิดยิ่งกว่ามาก