เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ผัดผักจานเดียว มีเคล็ดลับมากมายเพียงนี้เชียวหรือ?
......
วันต่อมา บนยอดเขาปี้สุ่ยมีเมฆหมอกปกคลุมลอยวน จิ่นหลีและเย่ฉางชิงเดินทางมาถึงตามนัดหมาย
สือเหมี่ยวเหมี่ยวได้จัดเตรียมวัตถุดิบทำอาหารเอาไว้อีกมากมาย เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะลิ้มลองฝีมือการทำอาหารของจิ่นหลีอีกครั้ง
ณ ยอดเขาปี้สุ่ย น้ำตกสีเงินที่ห้อยย้อยลงมาราวกับม่านแพรที่ทิ้งตัวลงมาจากเก้าชั้นฟ้า เบื้องหลังม่านน้ำเผยให้เห็นประตูหยกแกะสลักเลือนรางเดี๋ยวปรากฏเดี๋ยวหายไป
แม้จะเดินทางผ่านทะเลเมฆเจ็ดชั้นมาเห็นภาพนี้อีกครั้ง ใบหญ้าบนศีรษะของเย่ฉางชิงก็ยังคงอดยืดตรงขึ้นไม่ได้ ในใจลอบพึมพำว่า สถานที่แห่งนี้ มองมุมไหนก็ควรจะเป็นที่ที่นางฟ้าดีดพิณและกระเรียนขาวร่ายรำชัดๆ!
ทว่าห้องครัวกลางแจ้งที่มีอุปกรณ์ครบครันและดูขัดแย้งกับบรรยากาศกลางลานเรือนแห่งนั้นยังคงโดดเด่นสะดุดตาเช่นเคย
เสียงอันสดใสของสือเหมี่ยวเหมี่ยวดังขึ้น เงาร่างของนางพุ่งเข้ามาดุจลำแสงสีฟ้า เข้าไปคล้องแขนของจิ่นหลีแล้วถูไถอย่างสนิทสนม “พี่สาว ในที่สุดท่านก็มาเสียที! ข้ารอจนน้ำลายแทบจะไหลแห้งหมดแล้ว!”