เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 มาส่งมอบสมบัติแล้ว!
......
สุนัขเทพอสูรมองดูจักรพรรดิอูที่กำลังเดินตรงเข้ามาหาตน ไหนเลยจะหลงเหลือท่าทีหยิ่งผยองอวดดีเช่นก่อนหน้านี้อีก
มันสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม ดวงตาสีเขียวเข้มหดเล็กลงเหลือเท่าปลายเข็ม “ผู้... ผู้...”
ยังไม่ทันสิ้นคำ จักรพรรดิอูก็สะบัดชายแขนเสื้อเบาๆ
“ปัง!”
สุนัขเทพอสูรกระเด็นลอยละลิ่วออกไปราวกับเศษผ้าขาด กรีดเป็นเส้นโลหิตกลางอากาศ ก่อนจะกระแทกเข้ากับโขดหินบนภูเขาที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งพันจ้างอย่างรุนแรง
ร่างของมันฝังลึกลงไปในชั้นหิน แขนขาทั้งสี่บิดเบี้ยวผิดรูปในองศาอันน่าสยดสยอง และหมดสติไปในทันที
ผู้แข็งแกร่งขอบเขตตัดเต๋าจุดสูงสุดผู้เคยเกรียงไกรสะท้านสมรภูมิตนนี้ ยามนี้กลับไม่อาจเปล่งเสียงร้องโหยหวนออกมาได้แม้แต่แอะเดียว
รอบข้างไม่มีเสียงแสดงความเห็นอกเห็นใจดังขึ้นแม้แต่น้อย เหล่าอสูรถึงกับถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่าเพียงเข้าใกล้สุนัขเทพอสูรอีกนิดก็จะนำพาเคราะห์ร้ายมาสู่ตน