เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 195 พูดไม่ชัด อธิบายไม่ถูก
......
เมฆหมอกม้วนตัวพลุ่งพล่านอย่างอิสระท่ามกลางยอดเขากุยอวิ๋น แสงอรุณสาดส่องทะลุผ่านไอหมอกหนา ทอดเงาจุดแสงละเอียดยิบลงบนลูกกรงหน้าต่าง
เย่ฉางชิงเดินทอดน่องกลับเข้าห้อง สายตาก็ถูกกระถางต้นไม้ตรงมุมเตียงดึงดูดเอาไว้ในทันที
รอบกระถางต้นไม้ใบนั้นรายล้อมไปด้วยสมบัติวิเศษที่ทอประกายแสงวิญญาณไหลเวียนหลายชิ้น ศิลาสุริยันเจิดจ้าถูกสับเปลี่ยนเป็นศิลาเทียนชางตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว ในยามนี้กำลังแผ่รัศมีแสงนุ่มนวลออกมาอย่างเงียบสงบ
แสงวิญญาณจากทรัพยากรบำเพ็ญเพียรนานาชนิดส่องประกายจนทั่วทั้งมุมห้องสว่างไสวเจิดจรัส เขายกมุมปากขึ้นอย่างพึงพอใจ แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความภาคภูมิใจ
กาลเวลาเคลื่อนคล้อยผ่านไปอย่างเงียบงัน แสงอรุณห่มคลุมสรรพสิ่งด้วยผ้าโปร่งสีทองชั้นหนึ่ง
นอกลานเรือนพลันมีเสียงฝีเท้าอันแผ่วเบาดังแว่วเข้ามา จิ่นหลีสวมอาภรณ์ผ้าโปร่งบางเบาสีแดง ปล่อยสยายเรือนผมยาวที่ยังเปียกชื้น ปลายผมยังคงมีหยดน้ำใสกระจ่างหยดติ๋งๆ