เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 เปลี่ยนโฉมยกเครื่องใหม่!
......
ทว่าเย่ฉางชิงกลับยังไม่ได้จากไป เขายืนอยู่ตรงปากถ้ำ ปอยผมใบหญ้าบนศีรษะพลิ้วไหวเบาๆ ท่ามกลางสายลมอ่อน
เขาแสร้งทำทีเป็นพูดคุยสัพเพเหระกับภูตหัวไชเท้าและภูตถั่วฝักยาวอย่างสบายอารมณ์ ทว่าสายตากลับเหลือบมองขึ้นไปยังขอบฟ้าเป็นระยะ
“ท่านบุตรมารกำลังรออะไรอยู่หรือขอรับ?” ภูตถั่วฝักยาวโค้งลำตัวเรียวยาวจนงอเป็นรูปเครื่องหมายคำถาม
“อ๊ะ? เปล่าสักหน่อย” เย่ฉางชิงหัวเราะแห้งๆ สองที ปลายนิ้วบิดม้วนปอยผมชี้โด่เล่นโดยไม่รู้ตัว “ก็แค่... ชมทิวทัศน์ไปเรื่อยเปื่อยน่ะ”
รออยู่ครู่ใหญ่ ขอบฟ้าก็ยังคงว่างเปล่าไร้สิ่งใด
“ช่างเถอะ ไปกันดีกว่า” เย่ฉางชิงถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ปอยผมชี้โด่บนศีรษะพลันห่อเหี่ยวลงไปหลายส่วน “ดูท่าข้าคงคิดมากไปเอง...”
ในจังหวะที่เขากำลังจะหมุนกายเดินจากไปนั่นเอง จู่ๆ หมอกสีเหลืองประหลาดสายหนึ่งก็แผ่กระจายปกคลุมเข้ามาอย่างกะทันหัน
กลิ่นนั้นจะว่าหอมก็ไม่ใช่ จะว่าเหม็นก็ไม่เชิง ทว่ากลับแฝงไปด้วยกลิ่นอายอันดุดันเฉพาะตัว ทว่าภูตหัวไชเท้าดูเหมือนจะทนรับไม่ไหว รีบมุดกลับลงไปในดินดังป๊อกทันที