เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 ประโยชน์ของเมล็ดพันธุ์มาร
......
เสียงส่งผ่านดวงจิตนี้ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ปอยผมใบหญ้าบนศีรษะของเย่ฉางชิงสั่นกระตุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เขากวาดสายตามองไปรอบด้าน พบว่าเงาร่างของบรรพชนหมื่นทัณฑ์หายลับไปนานแล้ว คาดว่าคงสั่งเสียเสร็จก็จากไปทันที
“เป็นอะไรไปหรือศิษย์น้องเล็ก” จิ่วโยวสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของเขาอย่างเฉียบคม ดวงตาเย็นชากระจ่างใสตวัดมองมา
เย่ฉางชิงดึงสติกลับมา พลางยิ้มส่ายหน้า “ไม่มีอะไรขอรับ ท่านอาจารย์ให้พรุ่งนี้ข้าเดินทางไปเขาชิงเถิงสักรอบ” เขาบิดขี้เกียจคราหนึ่ง ตราประทับใบหญ้าหกใบส่องประกายเงางามนวลตาท่ามกลางแสงแดด “ประจวบเหมาะวันนี้จะได้นอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่ม ห้าวันมานี้ในแดนมายาทำเอาเหนื่อยแทบแย่”
เหนื่อยแทบแย่จริงๆ และเบื่อแทบแย่จริงๆ ด้วย
จื่อเซียวได้ยินดังนั้นก็รีบขยับเข้ามาใกล้ หัวเราะเย้าแหย่อย่างเจ้าเล่ห์ “ท่านบุตรมารสนใจไปแช่สระอัสนีของข้าสักหน่อยหรือไม่ รับรองว่าหลับสบายแน่นอน”