เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 เรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง
......
จิ่นหลีกับเย่ฉางชิงสบตากัน ก้นบึ้งดวงตาของทั้งคู่ต่างฉายแววตกตะลึงที่ไม่อาจปิดบังไว้ได้
นี่ช่างสมปรารถนาดั่งใจนึกเสียจริง!
เมื่อครู่ก่อนยังเพิ่งขบคิดอยู่เลยว่าจะหาทางพบหน้าองค์ชายสามได้อย่างไร คนผู้นี้กลับปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเสียแล้ว
“องค์ชายสามเกรงใจเกินไปแล้ว” จิ่นหลีลุกขึ้นยืนคารวะตอบ ปอยผมตรงหน้าผากสั่นไหวเบาๆ “ทว่าที่องค์ชายเสด็จมาเยือนด้วยตนเองเช่นนี้ คาดว่าคงมิใช่เพียงเพื่อทักทายปราศรัยกระมัง?”
น้ำเสียงของนางเย็นชาดุจสายน้ำพุเหมันต์ ทว่ากลับแฝงความนุ่มนวลละมุนละไมอย่างพอเหมาะพอเจาะ โยนคำถามกลับไปให้อีกฝ่าย
“เชิญองค์ชายประทับนั่ง” ระหว่างที่จิ่นหลีสะบัดแขนเสื้อสีแดงเบาๆ บนโต๊ะก็ปรากฏชุดน้ำชาหยกเขียวเพิ่มขึ้นมาหนึ่งชุด
น้ำชารินเต็มถ้วยเองโดยอัตโนมัติ ไอความร้อนลอยกรุ่นขึ้นไปควบแน่นเป็นรูปร่างหมู่เมฆกลางอากาศ