เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ต่างเป็นเสบียงอาหารให้แก่กัน วิชากายาทองคำ
......
ในตอนนั้นเอง หญ้าต้นเล็กๆ ที่อยู่ด้านข้างพลันร้องอุทาน "อ๊ะ" ออกมาด้วยความตกใจ ใบหญ้าทั้งหมดหุบเข้าหากันในชั่วพริบตา
ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อยๆ คลี่ใบไม้ออกมาสองใบ เอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอ่อนหวาน "ท่าน... ท่านเสี่ยวลวี่..."
เสียงนั้นทั้งเบาและนุ่มนวล หากไม่ตั้งใจฟัง ย่อมไม่ได้ยินเลยแม้แต่น้อย
เย่ฉางชิงก้มหน้าลงมอง เห็นเพียงตรงโคนรากของหญ้าต้นน้อยมีโครงกระดูกขาวกองอยู่หลายร่าง มีทั้งสัตว์อสูรและมนุษย์
เขาทอดถอนใจออกมาเบาๆ "ศิษย์น้องอวี้ชง แบ่งเสบียงอาหารให้น้องสาวตัวน้อยผู้นี้สักส่วนก่อนเถิด"
"ได้เลยขอรับ!" ต้นหอมหยกม่วงสะบัดถุงเก็บของอย่างกระฉับกระเฉง ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์ที่ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโลหิตผู้หนึ่งพลันร่วงหล่นลงตรงหน้าหญ้าต้นน้อยดังตุ้บ