เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 ทำตามสัญญาที่ให้ไว้
หันกลับมาดูจิ่นหลี ตั้งแต่ต้นจนจบยังคงรักษาท่วงท่าเดิมเอาไว้ไม่แปรเปลี่ยน มือทั้งสองข้างวางประสานทับกันบนหน้าตัก กระทั่งชายอาภรณ์ยังไม่เคยขยับไหวแม้แต่ครึ่งส่วน
นางจ้องมองกระบวนการหลอมโอสถกลางอากาศอย่างไม่วางตา ริมฝีปากแดงเม้มแน่น บางครั้งขนตาเรียวยาวก็สั่นระริกเบาๆ เผยให้เห็นร่องรอยแห่งการครุ่นคิดอยู่หลายส่วน
เย่ฉางชิงเองก็หันมองตามขึ้นไปกลางอากาศเช่นกัน ทว่าน่าเสียดาย มองอยู่นานครึ่งวันเขาก็ยังคงดูไม่ออกอยู่ดี
นี่มันหลอมโอสถตรงไหนกัน แน่ใจนะว่าไม่ได้กำลังปิ้งย่างบาร์บีคิวอยู่น่ะ?
เขาส่ายใบหญ้าอย่างจนปัญญา ตัดสินใจทำตัวเป็นผู้ชมที่ดีอย่างเงียบเชียบ
เย่ฉางชิงรู้กาลเทศะจึงไม่เอ่ยรบกวนจิ่นหลี กระทั่งสายลมอ่อนๆ ที่พัดโชยมาโดยรอบ ยังไม่อาจพัดร่างของเขาให้ขยับเขยื้อนได้เลย