เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 89 บรรพชน ข้าอยากเรียนวิชาจำแลงกาย
เย่ฉางชิงมองดูดวงอาทิตย์ที่คล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตกแล้ว ใบหญ้าสั่นไหวอย่างไม่รู้ตัว “นี่มันเลยเที่ยงวันไปแล้ว”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง เขาก็พลันรู้สึกว่ารอบกายบีบรัดแน่นขึ้นมา
ใบสาหร่ายนับไม่ถ้วนของสาหร่ายชิงหลิงรีบเข้าโอบล้อมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็น “ฟองน้ำ” สีเขียวโปร่งใส
เมื่อมองผ่านแผ่นเยื่อบางๆ เย่ฉางชิงเห็นทิวทัศน์ภายนอกเริ่มบิดเบี้ยวผิดรูป
“จับไว้ให้แน่นเจ้าหนู!” เสียงของสาหร่ายน้ำดังก้องสะท้อนอยู่ใน “ฟองน้ำ”
วินาทีถัดมา ฟ้าดินก็หมุนคว้าง
เย่ฉางชิงรู้สึกเพียงเบื้องหน้าพร่าลาย ทิวทัศน์โดยรอบแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วราวกับโคมม้าหมุน
ขุนเขา สายน้ำ ป่าทึบ ที่ราบ ถ้ำหิน แม่น้ำใต้ดิน ภาพทิวทัศน์ทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงไหลผ่านข้างกายไปอย่างรวดเร็ว