เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 หนทาง หลอมสิบเตาระเบิดแปดเตา
ใบหญ้าของเย่ฉางชิงเหี่ยวลู่ลงทันที ดูไร้เรี่ยวแรงและซังกะตายอย่างยิ่ง
จิ่นหลีเห็นดังนั้น จึงเอ่ยปลอบโยนอย่างอ่อนโยนว่า “สรรพสิ่งในฟ้าดิน รูปลักษณ์ล้วนเป็นสิ่งที่ฟ้าประทานมาแต่กำเนิด ย่อมมีวาสนาลิขิตของตนเอง เหตุใดจึงต้องยึดติดกับร่างมนุษย์เล่า”
เย่ฉางชิงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ แต่เขาก็ไม่อยากอธิบายสิ่งใด
หากไม่อาจกลายเป็นมนุษย์ได้ เช่นนั้นจะมีประโยชน์อะไรเลยเล่า
เขายังไม่ยอมแพ้ จึงเขียนถามต่อไปว่า “ไม่มีหนทางอื่นแล้วจริงๆ หรือ”
จิ่นหลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในแววตาปรากฏความลังเลสายหนึ่ง “มีก็พอมีอยู่ ทว่าอิทธิฤทธิ์เช่นนั้นมิได้อยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่อยู่ที่ เทือกเขาพฤกษามาร”
“เทือกเขาพฤกษามารมีอิทธิฤทธิ์และวิชาอาคมของพืชวิญญาณที่สมบูรณ์แบบที่สุด วิชาจำแลงกายย่อมมีอยู่อย่างแน่นอน”