กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 ความเจ็บปวดของการทำการบ้าน
แสงอัสดงยามเย็นสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องเป็นลำเฉียง ทอดเงาแสงยาวเหยียดลงบนโต๊ะไม้จันทน์
ทว่าจิ่นหลีกลับมิได้รู้สึกตัวเลยว่าท้องฟ้าเริ่มมืดค่ำแล้ว ยังคงพลิกเปิดหน้าตำราด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่า ปลายนิ้ววาดโครงร่างตัวอักษรใหม่ลงบนกระบะทรายอย่างไม่หยุดยั้ง
เสียงเม็ดทรายร่วงหล่นซู่ซ่าประสานเข้ากับเสียงอธิบายอันนุ่มนวลของนาง “ดูอักษรคำว่าชางตัวนี้ ขีดทั้งสามนี้ดุจขุนเขาห่างไกลที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ส่วนตะขอโค้งสุดท้ายคล้ายพญาอินทรีสยายปีก”
ใบหญ้าน้อยของเย่ฉางชิงขยับเลียนแบบตามอย่างซังกะตายบนกระบะทรายใบเล็กเบื้องหน้า ลำต้นสีเขียวมรกตดูเหี่ยวเฉาไร้เรี่ยวแรงเล็กน้อยเนื่องจากการขีดเขียนติดต่อกันเป็นเวลานาน