เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
[ตอนที่ 72 ผลเต๋า]
หลังจากทั้งสี่คนก้าวเข้าสู่รอยแยกมิติ เบื้องหน้าก็มืดมิดลงในฉับพลัน
ภายในอุโมงค์ลึกล้ำคดเคี้ยว ผนังทั้งสี่ด้านเปล่งแสงสีเขียวจางๆ คล้ายกับอักขระอาคมโบราณบางอย่างที่กำลังกะพริบวิบวับ
ทางแยกนับไม่ถ้วนตัดสลับซับซ้อน ราวกับเขาวงกตขนาดยักษ์ ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความผุพังและฝุ่นละออง
"สถานที่แห่งนี้" เหออิงจวิ้นลูบแขนตนเอง "เหตุใดถึงเหมือนกับสุสานเลยเล่า"
"ระวังตัวด้วย" จิ่นหลีเอ่ยเสียงเบา ปลายนิ้วควบแน่นแสงวิญญาณสายหนึ่งขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ ส่องสว่างไปรอบบริเวณ
ขณะที่กำลังเดินไปข้างหน้า ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้า "สวบสาบ" ดังมาจากหัวมุมด้านหน้า
"มีคนหรือ" สือเหมี่ยวเหมี่ยวหรี่ตาลงอย่างระแวดระวัง
"หา" เหออิงจวิ้นมองดูร่างเงานั้นด้วยความตกตะลึงเล็กน้อย
ไม่น่าจะใช่นะ อุโมงค์เมื่อครู่นี้เห็นได้ชัดว่าไม่มีร่องรอยการถูกเปิดโดยผู้ใดเลย