เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 นางถึงกับเป็นแม่ครัวด้วยอย่างนั้นหรือ!
ในยามที่จิ่นหลีเร่งรุดกลับมาถึงลานเรือนเล็ก เย่ฉางชิงก็ได้สิ้นลมจากไปแล้ว
ลำต้นเหี่ยวเฉากลายเป็นสีเหลืองแห้งกรอบ ใบหญ้าทั้งสามลีบแบนห้อยตกลงอย่างไร้ชีวิตชีวา
ต้นหญ้าน้อยที่เคยเขียวขจี บัดนี้ได้กลายเป็นซากศพแห้งไปแล้ว
เขายอมละทิ้งการใช้ทักษะเติบโตอย่างรวดเร็วเพื่อยื้อยุดฉุดกระชากกับแมลงกลืนวิญญาณ
ระหว่างชีวิตหนึ่งชีวิตกับแต้มวิวัฒนาการ สิ่งใดเบากว่าสิ่งใดหนักกว่า เย่ฉางชิงยังคงแยกแยะได้อย่างชัดเจน
ช่วงหลายวันมานี้ เย่ฉางชิงสะสมแต้มวิวัฒนาการเอาไว้ได้ก้อนใหญ่โดยที่ยังไม่ได้นำออกมาใช้เลย
[แต้มวิวัฒนาการ: 3285]
“แมลงกลืนวิญญาณอย่างนั้นหรือ?” สายตาของจิ่นหลีพลันคมกริบ เงากระบี่สีแดงสายหนึ่งพุ่งทะยานออกจากมือ ประกายกระบี่สีแดงชาดพาดผ่านดุจดาวตก ปักตรึงเจ้าแมลงวิญญาณที่ส่องประกายสีทองอร่ามตัวนั้นลงกับพื้นดินดัง “เคร้ง”