เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 หนึ่งวันก่อนการประมูล
เมื่อเห็นถังเจ๋อเสวี่ยกินอย่างเอร็ดอร่อย หลี่ส่านส่านก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจเป็นอย่างยิ่ง
ทั้งสองคนกินเขิ่นเต๋อจีจนอิ่ม พลางห่ออาหารที่เหลือกลับ แล้วจึงมุ่งหน้ากลับบ้าน
พอใกล้ถึงหน้าบ้าน ถังเจ๋อเสวี่ยก็ยู่ปากเล็กๆ ดูท่าทางไม่ค่อยมีความสุขสักเท่าไร ช่วยไม่ได้ วันเวลาที่เปี่ยมไปด้วยความสุขและคุ้มค่ามักผ่านไปเร็วเสมอ
"พี่ส่านส่าน เมื่อไรพี่จะกลับมาอีกเหรอคะ" เธอเอ่ยถามพร้อมกับมองหลี่ส่านส่านด้วยแววตาน่าสงสาร
"เสี่ยวเสวี่ยตั้งใจทบทวนบทเรียนนะ พี่กลับมาหาได้ตลอดเวลานั่นแหละ" หลี่ส่านส่านยื่นมือซ้ายออกไปลูบแก้มขาวเนียนของเธอเบาๆ
ใบหน้าของถังเจ๋อเสวี่ยพลันแดงระเรื่อขึ้นมาทันที เธอก้มหน้าลงพลางเอ่ยว่า "ตกลงค่ะ ไว้พี่กลับมาต้องพาฉันไปกินเขิ่นเต๋อจีอีกนะ"