กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 ช่วงเวลาไพรม์ไทม์ ตำแหน่งโฆษณาสุดเพอร์เฟกต์
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสดใสสาดส่องผ่านช่องว่างของผ้าม่านเข้ามา
หลี่ส่านส่านลืมตาขึ้นมาพบว่าเตียงฝั่งตรงข้ามว่างเปล่า ดูท่าเธอคงจะกลับไปแล้ว
ขณะที่หลี่ส่านส่านกำลังลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าเตรียมตัวจะออกจากโรงพยาบาลในอีกสักพัก ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกเปิดออก จางเจียเจียถืออาหารเช้าเดินเข้ามา
"ฉันซื้ออาหารเช้ามาให้แล้ว รอนานจนหิวแล้วใช่ไหม"
จางเจียเจียยิ้มพลางเอ่ยขึ้น "ขอโทษจริงๆ นะ พอดีฉันเพิ่งกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาน่ะ"
"ไม่เป็นไรครับ ผมเองก็เพิ่งตื่นเหมือนกัน"
ทั้งสองคนคุยกันต่ออีกพักหนึ่ง หลี่ส่านส่านก็กินอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย