กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 เขาหลงซานมีแหล่งน้ำแร่ ซ่อนโอกาสทางธุรกิจ
"ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"
เสียงเคาะประตูแผ่วเบาดังแว่วเข้ามา
"ใคร...ใครน่ะ"
หลี่ส่านส่านชะงักไป นึกสงสัยในใจว่าจะเป็นใครกัน
เขาปรับอารมณ์ตื่นเต้นเมื่อครู่ให้กลับมาเป็นปกติ สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบจิตสงบใจ แล้วค่อยๆ ก้าวเดินไปที่ประตู
ทันทีที่เปิดประตู ภาพที่ปรากฏสู่สายตาก็คือเด็กสาวแสนสวยคนหนึ่ง
บนใบหน้ารูปไข่ขาวเนียนผุดผ่องดั่งหยกเนื้อดีคู่นั้น มีดวงตากลมโตใสซื่อเป็นประกาย
สันจมูกโด่งตรง ริมฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อ ประกอบกับเรือนผมยาวสลวยสีดำขลับ
แม้จะสวมเพียงเสื้อเชิ้ตแขนสั้นตัวหลวมโคร่งกับกางเกงยีนส์ แต่ก็ไม่อาจบดบังทรวดทรงองค์เอวอันสมส่วนไร้ที่ติไว้ได้เลย