เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 พลิกกระดานหมาก
ชายชรากล่าวจบ ก็หันศีรษะไปมองทางหอคอยโลก
ชั้นบนสุดของหอคอยโลก ดวงดาวทั่วสวรรค์สว่างไสวและดับวูบ
ชายชราเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาเล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะได้เห็น ผู้ที่มิอาจมองเห็นผู้นี้ไม่เคยเสียอาการเช่นนี้มาก่อน!
“หึ...” ชายชราเข้าใจในทันที พึมพำเสียงต่ำ “ต่อให้เป็นใครก็ตามที่ถูกคนคนเดิมเอาชนะติดต่อกันสามครั้ง หัวใจมรรคาก็คงต้องแตกสลาย”
เขาหยิบผ้าป่านผืนหนึ่งขึ้นมา เช็ดถ้วยสุราในมือด้วยความเคยชิน
ทว่าเช็ดไปได้ครึ่งทาง การเคลื่อนไหวกลับแข็งค้างกะทันหัน ดวงตาที่ขุ่นมัวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
โรงเตี๊ยมที่เคยว่างเปล่าเงียบเหงา ในชั่วพริบตากลับถูกเติมเต็มด้วยร่างเงาจำนวนนับไม่ถ้วน
ร่างเงาทุกร่างล้วนมาจากพิกัดเวลาที่แตกต่างกัน ทุกร่างต่างแผ่กลิ่นอายเย็นชาแบบเดียวกันที่ทำให้หมื่นโลกาต้องสั่นสะท้าน
พวกมันเปรียบเสมือนเศษกระจกนับไม่ถ้วน จ้องมองชายชราจากทุกชั่วขณะพร้อมกัน เสียงเหล่านั้นซ้อนทับกันเป็นกระแสธารอันเย็นเยียบ ไหลทะลักเข้าสู่ดวงจิตวิญญาณของชายชราโดยตรง: