เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 ทุกสิ่งล้วนเป็นภาพลวงตา!
ร่างแยกกฎเกณฑ์ใช้นิ้วเกี่ยวแหวนของหย่งเย่เอาไว้แน่น ในมือถือทวนยาว ร่างกายพลันกลายเป็นประกายแสงที่ฉีกกระชากม่านราตรี พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเขตเมืองด้วยความเร็วสูง
ความเร็วของมันนั้นรวดเร็วมาก จนทิ้งไว้เพียงร่างเงาเลือนรางเบื้องหลัง
ทว่า คลื่นสัตว์สีม่วงที่ถาโถมเข้ามา กำลังไล่ล่าอย่างไม่ลดละด้วยอานุภาพดั่งภูเขาถล่มทะเลทลาย!
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายสั่นสะเทือนฟ้าดิน กลิ่นอายแห่งความพินาศประหนึ่งคลื่นยักษ์ที่เป็นรูปธรรม ซัดสาดถาโถมเข้ามาเป็นระลอก
ในช่วงเวลาวิกฤตหน้าสิ่วหน้าขวานนี้เอง ร่างแยกที่กำลังพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงกลับหันหลังกลับมาอย่างกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณเตือน
บนใบหน้านั้นที่เหมือนกับหย่งเย่ราวกับแกะออกมา กลับปรากฏรอยยิ้มที่ดูคล้ายมนุษย์ขึ้นมาอย่างประหลาดท่ามกลางคลื่นสัตว์สีม่วงที่กำลังถาโถมอยู่เบื้องหลัง
รอยยิ้มนี้ดูขัดตาอย่างยิ่งท่ามกลางบรรยากาศสังหารและความโกลาหล
วินาทีต่อมา รอบกายร่างแยกก็ปะทุคลื่นกฎเกณฑ์แห่งมิติอันชวนให้ใจสั่นสะท้านออกมา
มิใช่การปลดปล่อยที่บ้าคลั่ง แต่เป็นการควบคุมที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุด ประหนึ่งว่ามิติเองได้กลายเป็นเส้นด้ายในมือของเขา