เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 อย่าปล่อยให้สัตว์อสูรหลุดรอด
แม้ในใจหนานซานจะขมขื่นเพียงใด แต่ภายนอกเขายังคงแสดงท่าทีสงบนิ่งดุจสายลม
เพราะอย่างไรเสียยงเยี่ยก็หายตัวไป เขาจึงกลายเป็นเสาหลักของดาวจินสุ่ยทั้งดวง
ในเวลานี้ต่อให้ต้องฝืนทนอย่างไร ก็ต้องประคองสถานการณ์จนกว่ายงเยี่ยจะกลับมา
อีกอย่างหนานซานก็มั่นใจลึก ๆ ว่ายงเยี่ยคงไม่รั้งรออยู่นานเกินไปนัก
“แสงสว่างเอ๋ย” หนานซานขับขานบทเพลงเวทเสียงดัง เรียกความสนใจจากทุกคน “จงชำระมลทินทั้งปวงในโลก”
น้ำเสียงของหนานซานหนักแน่นยิ่งนัก เมื่อเขาร่ายเวทจบ รัศมีศักดิ์สิทธิ์อันบริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาจากร่าง ส่องสว่างไปทั่วรัศมีหนึ่งร้อยกิโลเมตรโดยรอบ
และเมื่อเหล่าสัตว์บรรพกาลก้าวเข้ามาในขอบเขตนี้ ความเร็วของพวกมันก็ลดฮวบลงทันที
ในขณะเดียวกัน ค่าความเสียหายจำนวนมหาศาลก็พุ่งออกมาจากฝูงสัตว์บรรพกาล
-209,100,000,000