เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 เคราะห์นิพพาน
“ทำไมยังไม่มาอีก?” เย่อู๋เจียงมองดาวจินสุ่ยด้วยความสงสัย
เขาเฝ้ารออยู่ที่นี่มาครึ่งค่อนวันแล้ว แต่หนานซานกลับยังไม่ปรากฏตัว
“หรือว่าเขาไม่ได้อยู่ที่ดาวจินสุ่ยพอดี?” ทันทีที่เย่อู๋เจียงมีความคิดนี้ผุดขึ้นมา
“ฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะร่าเริงดังขึ้นกะทันหัน
หนานซานบินออกมาจากดาวจินสุ่ยอย่างไม่รีบร้อน “สหายเย่อู๋เจียง ในที่สุดคุณก็มาแล้ว”
เย่อู๋เจียงเห็นหนานซานที่ดูไม่น่าเชื่อถือเช่นนั้นก็ได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ “ฉันมาตามนัด”
หนานซานได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้ายินดี ก่อนจะพูดอย่างใจกว้าง “ไปเถอะ ไปดูดาวจินสุ่ยของฉันกันก่อนว่าเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ได้” เย่อู๋เจียงพยักหน้าช้า ๆ แล้วติดตามหลังหนานซานไป
หนานซานพาเย่อู๋เจียงบินลงจากความสูงหลายหมื่นเมตรมุ่งหน้าสู่เบื้องล่างทีละน้อย