กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขตพักของสื่อไหลเค่ออยู่ไม่ไกลจากทางออกสนามนักไม่นานพวกเขาก็มาถึงบริเวณประตู
“ท่านอาจารย์ใหญ่… ตู้กูโป๋!”
หม่าหงจวิ้นร้องเสียงแผ่ว ใบหน้าซีดเผือด
ทุกคนหยุดฝีเท้าพร้อมกันในใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
อวี้เสี่ยวกังครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนเอ่ยว่า
“หากเป็นโชคดี ต่อให้หลบก็หลบไม่พ้น หากเป็นเคราะห์ร้าย ต่อให้หนีก็หนีไม่รอด