บทที่ 331 เรียกคืนความรักของบีบี้ตง

อาจารย์ใหญ่นั่งลง ไม่นานนักสาวใช้ก็เดินเข้ามาพร้อมน้ำชา

“เชิญดื่มชาเจ้าค่ะ”

“อืม เจ้าออกไปได้”

อาจารย์ใหญ่โบกมือเล็กน้อย

หลังสาวใช้ถอยออกไป สายตาของอาจารย์ใหญ่กวาดมองไปทั่วหอประชุมอย่างละเอียด

ภาพเบื้องหน้าค่อย ๆ ซ้อนทับกับภาพในความทรงจำของเขา

“ยังไม่เปลี่ยนไปเลย…”

อาจารย์ใหญ่พึมพำด้วยน้ำเสียงเปี่ยมอารมณ์

เขายกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ ลิ้มรสหวานจาง ๆ ที่แฝงอยู่ในกลิ่นหอมละมุน

“รสชาติชานี้…ช่างคุ้นเคย น่าคิดถึงจริง ๆ”