บทที่ 322 นางวางแผนใส่ข้า

คำพูดเบา ๆ ของกู่เยวี่ยนา ทำให้เหยียนรู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่นอย่างรุนแรง

หลังจากร่างกายขยายใหญ่เสียงของเขาก็ยิ่งดังกึกก้อง เหยียนคำรามด้วยความโกรธ

“จะสู้กันโดยไม่ปล่อยวิญญาณยุทธ์ได้อย่างไร? ปล่อยวิญญาณของเจ้าออกมา บอกชื่อ ชื่อวิญญาณ ระดับพลังวิญญาณและประเภทวิญญาณให้ชัดเจน! นี่คือมารยาทพื้นฐานของวิญญาจารย์เป็นการให้เกียรติคู่ต่อสู้ หรือว่าเจ้าไม่รู้?”

หนิงหรงหรงที่ยืนอยู่ด้านข้าง ทนดูต่อไปไม่ไหวอีกแล้วนางแค่นหัวเราะเยาะ

“ถ้าจะสู้ก็สู้ ถ้าไม่สู้ก็ไสหัวไป พูดมากอะไรนักหนา?”

กู่เยวี่ยนากล่าวอย่างเรียบเฉย

“ข้าไม่ได้คิดจะฆ่าเจ้า อย่ารนหาที่ตาย”

เซี่ยเยว่ขมวดคิ้วแน่น