บทที่ 78: มหาศึกถึงจุดเดือด! ลอร์นไร้ผู้ต้าน!

บทที่ 78: มหาศึกถึงจุดเดือด! ลอร์นไร้ผู้ต้าน!

“พอได้แล้ว”

เสียงราบเรียบดังขึ้น พลันแผ่ไปทั่วทั้งสนามรบ

เสียงนั้นไม่ได้ดังมากนัก ทว่ากลับหนักหน่วงราวค้อนยักษ์ฟาดกระแทกแก้วหูของทุกคนอย่างแรง

ไม่มีการปลดปล่อยฮาคิ ไม่มีคลื่นเสียงสะเทือน มีเพียงถ้อยคำเรียบง่ายสองคำเท่านั้น ทว่ากลับทำให้เสียงตะโกนสังหาร เสียงปืนใหญ่ และเสียงคำรามทั่วทั้งทุ่งน้ำแข็งชะงักลงในพริบตา

ลอร์นค่อยๆ เก็บหมัดกลับ แล้วหยัดกายยืนตรง

การเคลื่อนไหวของเขาเชื่องช้าเสียจนทุกคนมองเห็นกล้ามเนื้อแต่ละส่วนคลายตัวได้อย่างชัดเจน

บนหมัดยังเปื้อนเลือดของอาคาอินุ ซึ่งจับตัวเป็นสีแดงคล้ำ ราวเศษตกค้างหลังแมกมาเย็นตัวลง

เขาสะบัดมือเล็กน้อย หยดเลือดเหล่านั้นพลันกระเซ็นออกไป วาดเป็นเส้นโค้งสีแดงหลายสายกลางอากาศ

จากนั้นเขาเงยหน้าขึ้น กวาดสายตามองทั่วทั้งสนามรบ