กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 46: ลอร์น: มาเถอะ ฟาดข้าให้ตาย! ทั้งสนาม: ???
ประตูหอคอยเปลือกแข็งค่อยๆ เปิดออก
ชิราโฮชิค่อยๆ โผล่หน้าออกมาอย่างหวาดๆ เมื่อเห็นแสงตะวัน ผู้คนด้านนอก และชายหนุ่มที่กำลังยิ้มพลางโบกมือให้นาง ดวงตาของนางก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
“ข้า... ข้าออกมาได้แล้วหรือ?”
“ได้แล้ว เจ้าหญิงชิราโฮชิ”
ลอร์นยิ้มพลางกล่าวว่า “ต่อไปนี้ เจ้าไม่ต้องหลบซ่อนอีกแล้ว”
“ว้า—!”
ชิราโฮชิกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป นางปล่อยโฮออกมา ทว่าท่ามกลางเสียงร่ำไห้นั้นกลับเต็มไปด้วยความยินดีที่ไม่ได้สัมผัสมานาน
เสียงโห่ร้องยินดีบนเกาะมนุษย์เงือกดังไม่ขาดสายอยู่นาน
ไม่นานนัก