กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 42: เปิดฉากด้วยพลังเต็มกำลัง แต่ยังถูกกดข่มอยู่เช่นเดิมงั้นหรือ?!
สายลมแห่งท้องทะเลหยุดพัด
เสียงคลื่นแผ่วลง
ทั่วทั้งท่าเรือเงียบงัน เหลือเพียงเสียงแมกมาหยดลงบนพื้นดัง “ฉี่ฉ่า” กับเสียงร้องไห้โหยหวนของสามัญชนที่กำลังหนีตายอย่างบ้าคลั่งจากระยะไกล
ฟองสบู่ของชาบอนดีแตกสลายไปทีละลูกจนหมดสิ้น
แม้แต่นกทะเลบนท้องฟ้าก็ยังไม่กล้าบินผ่านน่านน้ำผืนนี้
บนดาดฟ้าเรือโมบี้ดิก หนวดขาวค่อยๆ ลุกขึ้นยืน
มือข้างหนึ่งของเขากำมุราคุโมะกิริ อีกข้างค้ำราวเรือ สายตากวาดผ่านกองเรือบนผืนทะเล ก่อนจะหยุดลงที่อาคาอินุ แล้วพลันหัวเราะออกมา
“กุรารารารา! อาคาอินุ! เจ้ามาด้วยหรือ?”
“ดี! ดี! กระดูกแก่ๆ ของข้าคงได้ขยับแข้งขยับขาให้เต็มที่ในวันนี้แล้ว!”