กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทส่งท้าย·ตอนที่หนึ่ง·ไอ้ขยะ
หลายปีต่อมา
หมู่บ้านแห่งหนึ่งริมทะเลสาบชิงจู๋ เมืองฉางซา
บ่ายสี่โมงกว่า แสงสว่างจ้า กระจกหน้าต่างบานใหญ่สะอาดใสแจ๋ว นอกหน้าต่างต้นปาล์มแคระเขียวชอุ่มสองสามต้นโบกไหวตามลม
เหลียงเฉินนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง พัดลมโหมดเงียบด้านหลังส่ายไปมาเบาๆ
ที่นี่คือห้องอีสปอร์ตของเขากับภรรยา ประตูห้องเปิดอยู่ เขากำลังเล่นหมากรุกออนไลน์กับคนอื่น