กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันถัดมาหลังจบรอบรองชนะเลิศนัดที่สอง ทีม OMG ทั้งทีมก็ย้ายไปปักกิ่งกันหมด
ตอนนี้เหลียงเฉินอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่งไม่ไกลจากสนามกีฬารังนก แค่ถอยระยะผ้าม่านในห้องฝึกซ้อมก็มองเห็นรังนกขนาดยักษ์ที่ประกอบขึ้นจากเหล็กเส้นมหึมานับไม่ถ้วน เต็มไปด้วยบรรยากาศเทคโนโลยีแห่งอนาคตได้ในพริบตา
แต่ตอนนี้ผ้าม่านในห้องฝึกซ้อมปิดสนิท ในห้องเปิดไฟนวล ๆ สำหรับผู้เล่นอาชีพที่เคยชินกับการนั่งจมอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เป็นชั่วโมง ๆ แบบนี้ สภาพแวดล้อมที่สะอาดและเงียบสงบช่วยให้มีสมาธิได้ดีกว่า
ในอากาศมีเพียงเสียงกดแป้นพิมพ์กับเมาส์ดังติ๊ก ๆ
ติ๊งต๊อง
ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนจากมือถือก็ทำลายความเงียบสงบนั้นลง
“ขอโทษนะ”
เหลียงเฉินหยิบมือถือข้างตัวขึ้นมา เห็นข้อความวีแชตข้อความหนึ่ง