กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เชี่ย ไม่มีล่ามจะทำไงดี?”
“นายนี่ตกตะลึงหรือเปล่า ล่ามไม่ใช่เหวินเซินสักหน่อย เขาก็พูดภาษาโปรตุเกสบราซิลไม่ได้”
“แต่ล่ามบราซิลก็ไม่อยู่เหมือนกัน!”
“เอ่อ... ล่ามสองคนหายไปไหนกันหมด?”
กำลังร้อนใจอยู่ เหวินเซินก็พาล่ามหนุ่มท้องถิ่นกลับมา
สองคนหอบถุงหอบห่ออาหารสั่งกลับมาเต็มมือ เหวินเซินตะโกนอย่างเบิกบาน “มาๆ ทุกคนมากินบะหมี่ ผมสั่งอาหารกลับมาให้!”
พอพวกเขาเดินเข้ามา ทุกคนก็ได้กลิ่นน้ำซุปเนื้อเข้มๆ
ไอคอนอุทาน “เชี่ย บะหมี่เนื้อ!”
“ไม่เป็นไร” หมิงเจ๋อยิ้มเดินไปรับอาหารสั่งกลับ “เราหักคำสาปไปแล้ว ตอนนี้ไม่ต้องเลี่ยงแล้ว”
คิดดูก็จริง หมาป่าสายฟ้าโดนพวกเราเล่นไป 1759 แล้ว จะกลัวอะไรอีก?